Jeta e krishterë

vuajtja ne jeten e krishtere

I njoh vuajtjet e tyre! – Devocion

“I njoh vuajtjet e tyre!” Eksodi 3:7 Këto janë fjalët e vetë Perëndisë! Njeriu nuk mund të shprehet kështu. Ka shumë fije të ndjeshme në shpirt, që keqardhja më e mirë dhe më e butë njerëzore nuk mundet t’i prekë. Por Princi i Vuajtësve, Ai që eci më parë në rrugën e pikëllimit, “e njeh kornizën tonë”. Kur dhimbja dërrmuese qëndron si akulli në zemër – kur miku më i dashur tokësor nuk mund të hyjë në veçoritë e hidhërimit tonë – Jezusi mundet! Jezusi po! Ai që dikur i barti mëkatet e mia – mbante edhe pikëllimet e mia. Ai sy, tani mbi fron – dikur ishte i zbehur nga lotët! Izraeli kishte kohë që rënkonte nën skllavëri. Perëndia dukej sikur nuk e dinte – ose, nëse e dinte – sikur nuk kujdesej. Po si Baali, Ai dukej sikur ishte “në gjumë”. Por pikërisht në atë moment – syri i Tij i mëshirshëm po shikonte me dhembshuri popullin e Tij të skllavëruar. Pikërisht në këtë kohë Ai tha: “I njoh vuajtjet e tyre!“ Pikërisht kështu, disa herë Ai mund të duket se na ka harruar dhe na ka braktisur – duke na lënë të shqiptojmë thirrjen ankuese: “A ka harruar Perëndia të jetë i mëshirshëm?” Kur në fakt, gjatë gjithë kohës, Ai është duke u përkulur mbi ne me dashurinë më të dhimbsur. Ai shpesh lejon që nevojat tona të arrijnë skajin e tyre – që Ai të shtrijë dorën e Tij mbështetëse dhe të zbulojë bollëkun e hirit të Tij! “Ju keni dëgjuar për durimin e Jobit, dhe e keni parë c’bëri në fund Zoti; sepse Zoti është plot përdëllim dhe dhembshuri.” Jakobi 5:11 Dhe Perëndia duke i “njohur” plotësisht pikëllimet tona – është një garanci e bekuar se asnjë gjë nuk do të dërgohet, përveç atyre që Ai i sheh se janë të nevojshme. “nuk do të të shfaros ty” – thotë Ai, – “do të të ndëshkoj me drejtësi.” Jeremia 30:11 Të gjitha sprovat që Ai dërgon – janë përcaktuar saktësisht – dhe të ndara me mençuri. Nuk ka asgjë të rastësishme ose të panevojshme – jo gjemb të tepërt – asnjë gjë të tepërt! “Ti i ke numëruar hapat e bredhjes sime; vendosi lotët e mia në calikun tënd; a nuk i ke regjistruar në librin tënd?” Psalmi 56:8. Secili numërohet dhe regjistrohet – pikë për pikë – lot pas loti! Lotët janë gjëra të shenjta midis thesareve të Perëndisë! Besimtar i përvuajtur, hekuri mund të ketë hyrë thellë në shpirtin tënd; por megjithatë gëzohu! Jezusi, një Jezus i pikëlluar dhe i dhimbsur – “i njeh” dhimbjet e tua dhe lotët djegës, dhe Ai “do të zbresë për të të çliruar!” Dhe për këtë dhembshuri hyjnore, ne na jepet siguri edhe në Dhiatën e Re: “Sepse ne nuk kemi kryeprift që nuk mund të vuajë bashkë me dobësitë tona, po që u tundua në të gjitha njësoj si ne, por pa mëkat” Hebrenjve 4:15. Çfarë e vërtete lartësuese! Ne kemi Dhembshurinë e Zotit-Njeri-Ndërmjetësues në pikëllimet tona! Çfarë burimi i gëzimit madhështor, për zemrën e zhveshur dhe të shkretë! Çfarë kullote e gjelbër për t’u shtrirë, në mes të stuhisë dhe furtunës me erë, ose në ditën e errët dhe me re! Dhembshuria e njeriut është ngushëlluese – por “deri këtu do të shkosh dhe jo më tej”. Dhembshuria e njeriut është e fundme – e kufizuar – dhe shpesh egoiste! Ka pikëllime të panjohura dhe të panumërta në tokë, të cilat janë shumë përtej arritjes të çdo lehtësimi njerëzor! Vetëm dhembshuria e Jezusit është . . . madhështore, e pastër, e pafundme, larg nga çdo njollë egoizmi! Vetë Jezusi ka kaluar nëpër çdo përvojë fatkeqësie. Nuk ka thellësi trishtimi apo ankthi në të cilat mund të zhytem – por krahët e Tij të përjetshëm janë akoma më poshtë! Ai është quajtur “Nervi i madh i dhembshur i Kishës së Tij, mbi të cilin mundimet, shtypjet dhe vuajtjet e popullit të Tij kalojnë vazhdimisht!” Fëmijë i Pikëllimit! Një zemër njerëzore rreh në Fronin e Qiellit – dhe Ai ka emrin tënd të shkruar në atë zemër! Ai kujdeset për ty sikur askush tjetër të mos kërkonte kujdesin e Tij – sikur ti të ishe i vetmi për të cilin Ai kujdeset! Ai “është tunduar në të gjitha, njësoj ne!” Siguri e bekuar! Unë kurrë nuk mund të njoh një pikëllim në të cilin “Njeriu i pikëllimit” nuk mund të hyjë. Në mes të sprovave më të mëdha të tokës – më lejoni të dëgjoj sfidën e papërgjigjshme nga buzët e një Shpëtimtari të vuajtur, “A ka pasur ndonjëherë ndonjë pikëllim, si pikëllimi Im!” E megjithatë Ai e piu me dëshirë kupën e zemërimit! Ai nuk u tërhoq nga kryqi i caktuar! Dhe madje edhe kur u var në atë pemë të hidhët – Ai refuzoi verën e thartë që do të kishte zbutur tërbimin e etjes dhe do të kishte zbutur vuajtjet fizike. A tundohemi ndonjëherë të murmurisim nën dorën e pikëlluese të Perëndisë? “Mendo Atë që duroi një kundërshtim të tillë nga njerëzit mëkatarë, që ti të mos lodhesh dhe të mos humbasësh zemër!” A do të hezitojmë të mbajmë cdo kryq që Zoti ynë e sheh të arsyeshme të vendosë mbi ne – kur mendojmë për Kryqin pafundësisht më të rëndë që Ai e mbarti me kaq butësi dhe dëshirë për ne? Jezusi ka një qëllim të mençur dhe të hirshëm në çdo disiplinim të mistershëm. Gjuha e tij është: “Kini kujdes për thuprën dhe për atë që e ka caktuar!” Mikea 6:9. Ai ka një zemër tepër të dashur – për të na shkaktuar një pikëllim të panevojshëm ose të tepërt për fëmijët e Tij të shpenguar! John MacDuff, (1818 – 1895) “The Rainbow in the Clouds”

I njoh vuajtjet e tyre! – Devocion Read More »

Çfarë të Bësh Kur të Zë Frika

Përpara se frika të të sulmojë përsëri: 1. Ji i sigurtë se shpëtimi yt është i siguruar dhe pendohu për ndonjë mëkat që di (Psalmi 32:5; 1 Gjonit 5:10-13) 2. Rrëfe dhe pendohu për mëkatet e frikës së paperëndishme përpara Perëndisë dhe të tjerëve të cilët mund të jenë ndikuar nga frika jote (Psalmi 51:1-4; Mateu 5:23-24). 3. Kërkoji Perëndisë të punojë në këtë fushë të jetës tënde dhe të të ndihmojë të punosh me të gjitha forcat për ndryshim (2 Korintasve 9:8). 4. Përcakto mendimet dhe veprimet e duhura për të luftuar ato që ke zakonisht (shih përgjigjet më sipër). Bëji mendimet e tua falenderuese, shpresëplota dhe dashuriplota. Përfshi dhe pjesë nga Bibla. Përpiqu t’i shprehësh mendimet e tua të reja në formë lutjeje (Psalmi 119:59-60).   Mendime frike:  Oh jo! E di që ky avion do të rrëzohet. Nuk mund ta bëj dot këtë. Nuk dua të vdes! Mendime falenderuese, shpresëplota, besimplota dhe dashuriplota: Faleminderit Zot që jam në duart e Tua. Jam po aq i sigurtë këtu lart sa dhe në tokë. Ti je në kontroll të të gjitha gjërave. Unë mund të të besoj që të më ndihmosh me çfarëdo gjëje që ndodh.  Mendime frike: Puna ime do përfundojë shpejt dhe ende nuk kam një tjetër. Çfarë të bëj? Do përfundojmë të gjtihë në azil. Mendime falenderuese, shpresëplota, besimplota dhe dashuriplota: Faleminderit Zot që Ti i di nevojat tona. Unë do të bëj sa të mundem për të gjetur një punë tjetër, por e di se Ti do të na ndihmosh sido që të ndodhë. Të lutem më ndihmo që të gjej një punë tjetër. Ti je në kontroll të të gjitha gjërave. Unë do të të besoj dhe do të jem i kënaqur me atë që Ti do të sigurosh.  Mendime frike: Në qoftë se unë e konfrontoj për mëkatin e tij, ai do të zemërohet shumë dhe nuk e di çfarë do të bëjë tjetër, por do të jetë diçka e keqe. Mendime falenderuese, shpresëplota, besimplota dhe dashuriplota: Në qoftë se e konfrontoj, ai mund të zemërohet, por do ta duroj këtë me qëllim që të bëj atë që do Ti Zot. Unë të kërkoj që ta ndihmosh atë të reagojë mirë, por do të të besoj Ty sido që të jetë rezultati. 5. Mëso përmendësh disa vargje ndihmuese nga ky kapitull që të të ndihmojnë që të ripërtërish mendjen (Romakëve 12:2). 6. Bëj një studim të sovranitetit të Perëndisë (Isaia 46:9-11; Zanafilla 20:50; Jeremia 32:27; Romakëve 8:28) 7. Bëj një studim të pranisë dhe të kujdesit të Perëndisë (Jozueu 1:9; Psalmi 27:1-14; Psalmi 23:4)* 8. Bëj një studim të hirit (ndihmës) së mjaftueshme të Perëndisë në kohëra të vështira (Isaia 41:10; 2 Korintasve 12:9; Hebrenjve 4:16)* 9. Shtoje frikën tënde ndaj Perëndisë. Studio, lutu dhe përkushtohu për të dashur Perëndinë me gjithë zemër (Ligji i përtërirë 10:12,20; Psalmi 119:2). 10. Ji vigjilent, gati për të përdorur vetëkontroll dhe për të luftuar me mendimet e tua (1 Pjetrit 1:13). ——— Gjatë kohës së frikës: 1. Kërko me këmbëngulje Zotin dhe ndihmën e Tij (Psalmi 34:4; Psalmi 46:1-3). 2. Zhvish frikën mëkatare (Isaia 12:2; Efesianëve 4:22). Bëji vetes pyetjen “Çfarë kam frikë më shumë se sa Perëndinë?” Bëji vetes pyetjen “A po shkojnë mendimet e mia në drejtimin e gabuar?”, “A janë ata: Mbi të ardhmen? Mbi gjëra të përkohshme? Mbi gjëra të pavërteta? Të fokusuar tek vetja? Pa Perëndinë dhe të vërtetën e Tij? 3. Vish besimin, përgjegjshmërinë dhe dashurinë. Fokusohu më shumë në Perëndinë dhe në premtimet e Tij (Psalmi 18:1-2). Zgjidh ta mbash mendjen tek mendimet e drejta dhe te vargjet që ke mësuar përmendësh (Efesianëve 4:23). Qëndro në të tashmen Mendo për gjërat e përjetshme dhe gjërat e Perëndisë Mendo mendime të vërteta Mendo mendime të dobishme Bëji vetes pyetjen, “Si mund të bëj tani atë që është e drejtë?” Cila është gjëja e përgjegjshme që duhet bërë tani? Çfarë është një gjë e dashur që mund ta bëjë tani? Çfarë gjë ndërtuese do të donte Perëndia që unë të bëja në lidhje me këtë problem? 4. Ji i gatshëm të durosh tundimin ndaj frikës nëse duhet, me qëllim që të duash Perëndinë dhe të tjerët (2 Timoteut 2:3-4). ——— Në qoftë se nuk arrin t’i bësh këto gjëra, ose i lë vend ankthit dhe frikës së paperëndishme: 1. Bëji vetes pyetjen, “Si mëkatova?” Ji specifik në lidhje me mendimet dhe veprimet. 2. Bëji vetes pyetjen, “Në qoftë se do ta përsërisja këtë situatë, çfarë do të mendoja dhe çfarë do të bëja?” 3. Rrëfe dhe kërkoji falje Perëndisë dhe kujtdo tjetër që u ndikua, ose ishte dëshmitar i frikës tënde mëkatare? (Jakobi 5:16; 1 Gjonit 1:9). 4. Thuaji Perëndisë dhe të tjerëve çfarë planifikon të bësh në të ardhmen në vend të kësaj (Psalmi 40:8). 5. Ji vigjilent përsëri (1 Pjetrit 5:8). Frika nuk ka përse të të kontrollojë. Në fakt ti urdhërohesh ta kontrollosh frikën. Nëse je besimtar, Perëndia të ka dhënë të gjitha burimet për ta bërë këtë. Përmes praktimit të parimeve të Tij, ti mund ta mposhtësh ciklin e ankthit apo të frikërave të paperëndishme. Në qoftë se Perëndia mund të kthente një njeri që e mohoi tri herë për shkak të frikës në një apostull guximtar (Pjetrin), Ai mund të të ndryshojë dhe ty. Mëndjes që pushon te ti, ti i ruan një paqe të përsosur, sepse kjo ka besim te ti. Kini besim te Zoti përjetë, sepse Zoti, po, Zoti është shkëmbi i përjetshëm Isaia 26:3-4   – Stuart Scott Marre nga libri ne shqip “Zemërimi, Ankthi dhe Frika – Një Këndvështrim Biblik” –

Çfarë të Bësh Kur të Zë Frika Read More »

man, stairs, heaven-5640540.jpg

Kur të vdes do të kem hidhërimin tim më të madh dhe gëzimin tim më të madh

(J.C. Ryle, Udhëheqësit e krishterë në shekullin e fundit) William Grimshaw ishte, mbi të gjitha, një burrë me përulësi të rrallë. Pak njerëz me dhunti, ndoshta, menduan ndonjëherë kaq në mënyrë të përulur për veten, ose ishin kaq me të vërtetë gati për të nderuar të tjerët. “Çfarë kemi që të mburremi?” tha një herë ai. “Çfarë kemi, që nuk e kemi marrë? Me anë të hirit jemi shpëtuar. Kur të vdes atëhere do të kem hidhërimin tim më të madh dhe gëzimin tim më të madh: hidhërimi im më i madh që kam bërë kaq pak për Jezusin; dhe gëzimin tim më të madh që Jezusi ka bërë kaq shumë për mua. Fjalët e mia të fundit do të jenë, “Ja ku po shkon një shërbëtor i padobishëm!” Në shtratin e vdekjes ai tha, “Mjerisht! Çfarë kanë qënë shërbimet e mia të mjera. Tani kam nevojë të klith, në fund të udhëtimit tim të padobishëm: Perëndi, ji i mëshirshëm me mua mëkatarin!“ Pastaj, duke vendosur dorën në zemrën e tij, tha, “jam mjaft i rraskapitur; por shpejt do të jem në shtëpi, përgjithmonë me Zotin—një mëkatar i varfër dhe i mjerë i shpenguar nga gjaku i Tij i çmuar!”

Kur të vdes do të kem hidhërimin tim më të madh dhe gëzimin tim më të madh Read More »

PROGRAMI PRAKTIK I LUTERIT PËR TË GJALLËRUAR JETËN E LUTJES

Reformatori Gjerman, Martin Luteri, mësonte që lutja duhet të jetë e gjallë, e fuqishme, e sinqertë, serioze, e trazuar, plot pasion, e fortë dhe e zjarrtë. Luteri e përshkroi lutjen si: “Puna më e vështirë nga të gjitha, – përpjekja mbi gjithë përpjekjet, sepse ai që lutet duhet të luftojë fuqishëm kundër dyshimit dhe murmuritjeve që ngjall burracakëria dhe padenjësia që ndejmë përbrenda… ai rënkim i pashprehshëm dhe i fuqishëm me të cilin i perëndishmi ngrihet mbi dëshpërimin, lufta në të cilën ata e përdorin fuqimisht besimin e tyre.” “Lutja e guximshme, e cila ngulmon pa u lëkundur dhe nuk pushon për shkak të frikës, është shumë e kënaqshme për Perëndinë,” shkroi Luteri. “Ashtu si këpucëbërësi bën një këpucë, ose rrobaqepësi bën një pallto, po kështu edhe i krishteri duhet të lutet. Lutja është puna e përditshme e të krishterit.”   REFORMIMI I LUTJES Në vitin 1535, Luteri shkroi dhe publikoi: “Një Rrugë e Thjeshtë për t’u Lutur,” dedikuar berberit të tij, Peter Beskendorf. Berberi e kishte pyetur për disa udhëzime se si të përmirësonte jetën e tij të lutjes. Në përgjigje, Luteri shkroi një libër me 35 faqe i cili u bë kaq popullor saqë u shtyp 4 herë vetëm atë vit të parë. Martin Luteri është përshkruar si një nga njerëzit më të përkushtuar të lutjes në të gjithë historinë. Të dhënat historike tregojnë që Luteri lutej 3 deri në 4 orë çdo ditë. Në shekullin e 16-të, kisha e Romës e kishte varrosur lutjen Biblike nën shtresa institucionale, mistike dhe gabimesh teologjike. Lutja, për shumë persona në shekullin e 16-të ishte një rit mekanik fetar, një vepër legaliste, që nuk kërkonte shumë mendim. Luteri punoi shumë për të reformuar lutjen. Ai kalonte netë të gjata në vetmi në lutje të zjarrta dhe agjërim.   UDHËZIME PËR LUTJE Në librin e tij “Një Rrugë e Thjeshtë për t’u Lutur” Luteri shkroi: “Së pari, kur ndiej që jam bërë i ftohtë dhe pa gëzim në lutje, për shkak të detyrave dhe mendimeve të tjera (sepse mishi dhe Djalli gjithmonë e pengojnë lutjen), unë marr librin e Psalmeve, nxitoj për te dhoma ime…dhe për aq sa e lejon koha, unë them qetësisht në veten time dhe fjalë për fjalë Lutjen e Zotit, Dhjetë Urdhëresat, Besoren Apostolike dhe… disa Psalme.” “Është një gjë e mirë që lutja të jetë puna e parë në mëngjes dhe puna e fundit në darkë. Ruaje veten me kujdes kundër ideve të rreme dhe mashtruese që të thonë ‘prit edhe pak. Do lutem pas një ore, së pari më duhet të bëj këtë dhe atë’…Ata që punojnë besnikërisht, luten dy herë…Krishti urdhëron lutje të vazhdueshme: lypni dhe do t’ju jepet, kërkoni dhe do të gjeni; trokitni dhe do t’ju hapet…lutuni pa pushim… ne duhet të ruhemi pa pushim kundër mëkatit dhe gabimeve, diçka që dikush nuk mund ta bëjë nëse ai nuk ka frikë Perëndinë dhe që nuk mban Urdhëresat e Tij…ne bëhemi përtacë, të ftohtë dhe të topitur karshi lutjes. Djalli që na sulmon nuk është përtac dhe as i shkujdesur, dhe mishi ynë është shumë i gatshëm dhe i etur për të mëkatuar por nuk është i gatshëm ndaj frymës së lutjes.” “Kur zemra jote është ngrohur nga kjo përsëritje (i Dhjetë Urdhëresave, Fjalëve të Krishtit, etj)…Gjunjëzohu ose qëndro me duart e tua të mbledhura dhe sytë e tu drejt Qiellit dhe fol ose mendo aq shkurtimisht sa mundesh.” “O At Qiellor, i dashur Perëndi, unë jam një mëkatar i varfër dhe i padenjë. Unë nuk e meritoj të ngre sytë e mi ose duart drejt Teje ose që të lutem. Por, për shkak se Ti na ke urdhëruar të gjithëve të lutemi dhe ke premtuar të na dëgjosh, dhe përmes Birit tënd të dashur, Jezu Krisht, na ke mësuar si të lutemi dhe për çfarë të lutemi, unë vij tek ti në bindje ndaj Fjalës Tënde, duke besuar në premtimet e tua të hirshme.” Luteri rekomandoi që lutjet tona duhet të jenë të shumta por të shkurtëra në kohëzgjatje. Luteri mësoi që ne duhet të lutemi me: “Lutje të shkurtra…të mbarsura me Frymën e Shenjtë, të fortifikuara fort me anë të besimit. Sa më të pakta fjalët, aq më e mirë lutja. Sa më të shumta fjalët, aq më e keqe lutja. Pak fjalë dhe shumë kuptim është e krishterë. Shumë fjalë dhe pak kuptim është pagane.” Lutja e Zotit dhe Psalmet ishin mjete të cilat Luteri i konsideronte më të rëndësishme për jetën e lutjes të të çdo të krishteri. “Është lutur me bollëk i krishteri që është lutur si duhet me Lutjen e Zotit.”Lutja e Zotit është lutja model e Krishtërimit dhe në thelb nuk është një lutje e një individi, por një lutje e përbashkët që lidh të gjithë të krishterët bashkë, duke na bashkuar me të gjithë besimtarët, ata në të kaluarën, ata në të tashmit dhe me ata në së ardhmen, qoftë në Qiell ose në tokë, në një lutje me në fokus Mbretërinë Biblike.   TË LUTESH NGA PSALMET Luteri mësonte që të lutesh nga Psalmet na sjell në: “një harmoni të gëzueshme”me Fjalën e Perëndisë dhe Vullnetin e Perëndisë. “Kushdo që fillon të lutet me Psalmet me ngulm dhe rregullisht shumë shpejt do të heqë dorë nga lutjet e tjera të vogla dhe të zbehta personale devocionale dhe do të thotë, ‘Ah, nuk është lëngu, fuqia, pasioni, zjarri që gjen te Psalmet. Gjithçka tjetër shijon tepër e ftohtë dhe tepër e fortë.’”   STRUKTURIMI I LUTJES Luteri rekomandoi gjithashtu që ta strukturojmë lutjen tonë sipas Besores Apostolike dhe Katekzimit, për të lidhur doktrinën me devocionin. Ai gjithashtu rekomandoi të lutesh sipas Dhjetë Urdhëresave, duke medituar mbi secilën urdhëresë si udhëzim, falenderim, rrëfim dhe peticion. Të medituarit mbi udhëzimin, të falenderuarit për bekimet që rrjedhin nga këto parime, të rrëfyerit për aty ku kemi dështuar personalisht në bindjen dhe aplikimin e tyre, dhe kërkesa për të qënë në gjendje për të nderuar dhe për t’ju bindur Fjalës së Perëndisë në jetët tona të përditshme, do të

PROGRAMI PRAKTIK I LUTERIT PËR TË GJALLËRUAR JETËN E LUTJES Read More »

Zakonet e Lutjes të Xhorxh Mullerit

Jeta e Xhorxh Mjullerit qëndron si dëshmi e fuqisë dhe e besnikërisë së Perëndisë tonë të plotfuqishëm. A ka ndonjë që e vë në dyshim akoma që Perëndia i përgjigjet lutjes? Le të mësojnë nga Xhorxh Mjulleri. A ka ndonjë që dyshon nëse Perëndia është në gjendje të bëjë përtej asaj që kërkojmë apo mendojmë? Prezantoni ata me Xhorxh Mjullerin.  Ja ku është njeriu që dëshiroi ta jetonte jetën e tij në një mënyrë të tillë që “njerëzit mund të shohin që Perëndia është akoma besnik dhe që akoma i dëgjon lutjet.”1 Me hirin e Perëndisë kjo është tamam jeta që jetoi Xhorxh Mjulleri.  Ai lindi në Prusi në shtator të 1805. Sigurisht që nuk kishte diçka të veçantë në rininë e tij që të bënte të mendoje që kur të rritej ai do të bëhej një njeri i madh i Perëndisë. Në fakt duke parë fëmijërinë e tij do të mendoje të kundërtën. Ai nuk lindi në familje të perëndishme. Babai i tij i “edukoi fëmijët e tij me parimet e botës.”2 Në njëzët vjetët e para të jetës së tij, Xhorxhi jetoi në mënyrë ekstreme një jetë mëkatare. Ai ishte hajdut. Në moshën dhjetëvjeçare, në mënyrë të vazhdueshme vidhte para nga babai i tij. Në moshën gjashtëmbëdhjetë vjeç e fut në burg për mashtrim dhe vjedhje. Ai vidhte para nga miqtë e tij dhe madje i vodhi para edhe pastorit të tij. Xhorxhi nuk ishte vetëm hajdut, ai ishte gjithashtu hipokrit. Babai i e tij e dërgoi në shkollë për tu trajnuar për tu bërë pastor sepse ai e dinte që pastorët paguheshin mirë. Ndërkohë që ishte në shkollë Xhorxhi studoi shumë, por vazhdoi të jetonte në mëkat. Ai mbante formën e besimit, por nuk kishte zemër për Krishtin. “Tre apo katër ditë para se të konfirmohesha dhe kështu të pranohesha të merrja pjesë në Darkën e Zotit, kisha rënë në imoralitet të madh dhe pikërisht ditën para konfirmimit tim kur isha në dhomën e vogël me priftin për të rrëfyer mëkatin tim, pas një riti të zakonshëm e mashtrova…”3Ai shpesh merrte vendim të jetonte një jetë më të mirë, por nuk kishte vlërë shumë. Ai nuk donte t’ia dinte për Fjalën e Perëndisë. Xhorxhi shkruan: “Nuk kisha Bibël dhe nuk kisha lexuar ndonjë gjë për një vit të tërë. Shkoja në kishë, por rrallë; por nga fuqia zakonit merrja pjesë në Darkën e Zotit dy herë në vit. Nuk e kisha dëgjuar ndonjëherë ungjillin. Kurrë nuk kisha takuar ndonjë që ta kishte me gjithë mend të jetonte sipas Shkrimit të Shenjtë me ndihmën e Perëndisë. Me pak fjalë, nuk kisha idenë më të vogël që kishte ndonjë person tjetër që në të vërtetë ishte ndryshe nga unë.”4 Thjesht duke parë rininë e Xhorxhit, shumë do të mendonin që ai ishte rast i humbur. Jo për Perëndinë.  Rreth moshës njëzet e një vjeç, jeta e Xhorxhit ndryshoi në mënyrë tërësore. Një nga miqtë e tij e mori me vete në një studim të vogël Bible që bëhej në shtëpinë e një të krishteri të vërtetë. Atje ai dëgjoi të predikohej Fjala për herë të parë dhe nuk ishte më kurrë njësoj. Ndërsa po shkonte në shtëpi pas studimit të Biblës, ai i bëri këtë vlerësim mikut të tij: “Gjithçka që kemi parë gjatë udhëtimit për në Zvicër dhe të gjithë kënaqësitë e mëparshme janë asgjë në krahasim me këtë mbrëmje.”5 Ai filloi të pëlqente shumë studimin e Shkrimit dhe lutjen. Ngadalë por sigurtë ai ponoi në heqjen e praktikave të tij të vjetra mëkatare dhe në veshjen e drejtësisë. Ai zhvilloi një pasion të madh për të dëshmuar dhe kishte dëshirë të madhe për bashkësi me besimtarët.  Gjatë kësaj kohe Perëndia i dha Xhorxhit dëshirë të madhe për tu bërë misionar. Më në fund vajti në Londër si misionar për Judenjtë. Pas disa vitesh u bë pastor i një kishe të vogël. Ai me gjithë zemër iu përkushtua autoritetit të Shkrimit dhe predikimi dhe jeta e tij ishte dëshmi e kësaj të vërtete. Ai jetoi në bindje të plotë ndaj Biblës dhe i zuri besë Perëndisë për nevojat e tij të përditshme.  Jo shumë kohë pasi ishte shpërngulur në Angli, Perëndia e drejtoi Xhorxhin të themelonte Shoqërinë e Njohurisë së Shkrimit me qëllim që të mësonte të humburit për Perëndinë. Perëndia e përdori shoqërinë për të shpërndarë rreth 2.000 000 Bibla dhe 111 000 000 fletushka për të udhëzuar 121 683 studentë dhe për të ndihmuar 115 misionarë me kosto totale mbi një milion dollarë.  Megjithatë Xhorxhi mbahet mend më shumë për hapjen e jetimoreve. Ai themeloi këto jetimore me qëllimin e madh të inkurajimit të besimtarëve për t’i zënë besë dhe për t’iu bindur Perëndisë pavarasisht se cila ishte kostoja. Ai shkroi: “Shpirti im ishte i etur të ishte një instrument në forcimin e besimit të tyre, jo vetëm duke u dhënë atyre shembuj nga Fjala e Perëndisë në lidhje me gadishmërinë dhe aftësinë për të ndihmuar të gjithë ata që mbështeten në Të, por tu tregonte atyre me prova që Ai është i njëjtë edhe në ditën e sotme.”6 Prandaj ai refuzoi të kërkonte ndonjëherë para apo ti tregonte ndokujt tjetër gjendjen e tij financiare përveç Perëndisë. Për gjatë jetës së tij, Perëndia siguroi pothuajse pesë million dollarë për këto jetimore që mbanin mbi dhjetë mijë jetimë.  Ne mund të mësojmë shumë nga Xhorxh Mjuller. Ai ishte njeri i Fjalës. Ai guxoi të ishte i bindur në të gjitha gjërat që bëri. Por mbase mund të mësojnë shumë nga Mulleri në lidhje me lutjen. Mjulleri ishte një njeri jeta e të cilit rrotullohej rreth lutjes.  Le të nxjerr shtatë parime që mund të mësojmë nga shembulli i lutjes së Xhorxh Mjullerit.    Varu në Perëndinë plotësisht Një nga shenjat dalluese të jetës së Xhorxh Mjullerit ishte mbështetja absolute te Perëndia për të gjitha gjërat. “Me anë të hirit të Perëndisë dëshiroj që besimi im në Perëndinë të shtrihet drejt çdo gjëje, për shqetësimet e mia më të vogla të përkohshme dhe frymërore, dhe shqetësimet më

Zakonet e Lutjes të Xhorxh Mullerit Read More »

SI TË KALOSH DITËN ME PERËNDINË

E përshtatur dhe e përditësuar nga RICHARD BAXTER (1615-1691) Nga Matthew Vogan  Një jetë e shenjtë është e prirur të jetë më e lehtë kur ne dimë rendin e zakonshëm dhe metodën e detyrave tona – me çdo gjë që vete në vendin e vet. Prandaj, do të jap disa drejtime të shkurtra për të kaluar ditën në një mënyrë të shenjtë.   Gjumi Llogarit kohën e gjumit si duhet në mënyrë që të mos harxhosh orët e çmuara të mëngjesit në amulli në krevatin tënd. Le të përputhet koha e gjumit tënd me shëndetin dhe punën tënde, dhe jo në kënaqësi plogështie.   Mendimet e para Le të ketë Perëndia mendimet e tua të para; ngri zemrën tënde drejt Tij me nderim dhe falenderim për pushimin e shijuar natën e sapokaluar dhe hidhe veten tënde mbi Të për ditën që ka filluar. Familjarizoje veten kaq vazhdimisht ndaj kësaj saqë ndërgjegjja jote mund të të kontrollojë kur mendimet e para të vijnë. Mendo për mëshirën e pushimit të natës dhe se sa shumë veta e kanë kaluar atë natë në Ferr; sa shumë në burg; sa shumë në të ftohtë, sa shumë në banesa të këqija; sa shumë po vuajnë nga dhimbjet agonike dhe sëmundjet, të rraskapitur nga krevatët dhe jetët e tyre. Mendo se sa shumë shpirtra u thirrën atë natë nga trupat e tyre të tmerruar përpara Perëndisë dhe mendo se sa shpejt ditët dhe netët po ikin! Sa me shpejtësi do të vijnë nata dhe dita jote e fundit! Kqyr se çfarë të mungon në përgatitjen e shpirtit tënd për një kohë të tillë dhe kërkoje pa vonesë.   Lutja Lutja jote në vetmi (ose me bashkëshortin/en tënde) të ndodhë përpara lutjes së përbashkët të familjes. Nëse është e mundur le të jetë e para, përpara çdo pune të ditës.   Adhurimi familjar Adhurimi familjar të kryhet vazhdimisht dhe në një kohë kur familja të këtë më pak gjasa që të ndërpritet gjatë tij.   Qëllimi përfundimtar Mbaj mend qëllimin tënd përfundimtar, dhe kur fillon punën e ditës ose kur i qasesh çdo lloj aktiviteti në botë, le të shkruhet në zemrën tënde në gjithçka që bën SHENJTËRIA E PERËNDISË. Mos bëj asnjë aktivitet të cilin nuk mund t’ja atribuosh Perëndisë, dhe të thuash me të vërtetë që Ai të bëri ta bëje, dhe mos bëj asgjë në botë për asnjë qëllim tjetër përfundimtar se të kënaqësh dhe të përlëvdosh Atë. “Nëse bëni ndonjë gjë tjetër, të gjitha i bëni për lavdinë e Perëndisë.” – 1 Korintasve 10:31.   Përkushtim në Thirrjen tënde Kryeji detyrat e thirrjes tënde me kujdes dhe me përkushtim. Kështu: (a) Do të tregosh që nuk je i plogësht dhe shërbëtor i mishit (si ata që nuk mund të mohojnë shkujdesjen e tij), dhe ti do të vrasësh më tej të gjitha epshet dhe dëshirat e mishit që ushqehen nga shkujdesja dhe plogështia. (b) Do të mbash jashtë mendjes tënde mendimet boshe, që mizërojnë në mendjet e personave të plogësht. (c) Nuk do të humbasësh kohën e çmuar, diçka për të cilën personat e plogësht janë përditë fajtorë. (d) Ti do të jesh në një rrugë bindjeje ndaj Perëndisë kur të plogështit janë në mëkatet e vazhdueshme të neglizhimit. (e) Ti mund të kesh më shumë kohë për të kaluar në detyrat e shenjta nëse e bën me përkushtim punën tënde. Personat e plogësht nuk kanë kohë të luten dhe të lexojnë sepse ata humbasin kohë duke u vërdallosur në punën e tyre. (f) Ti mund të presësh bekimin e Perendisë dhe sigurim të bollshëm si për veten ashtu edhe për familjen tënde. (g) Gjithashtu mund të nxisë shëndetin e trupit tënd i cili do të rrisë aftësinë e tij për shërbimin e shpirtit tënd.   Tundimet dhe Gjerat që Korruptojnë Njih plotësisht tundimet e tua dhe gjërat që mund të të korruptojnë – dhe ruhu kundër tyre gjatë gjithë ditës. Veçanërisht, duhet të shohësh për gjërat më të rezikshme që korruptojnë, dhe ato tundime që shoqëria ose puna jote në mënyrë të pashmangshme do të paraqesin përpara. Ruhu kundër mëkateve të mosbesimit: hipokrizinë, egoizmin, krenarinë, kënaqjen e mishit dhe dashurinë e tepruar për gjërat tokësore. Ki kujdes se mos tërhiqesh në një mëndësi tokësore dhe kujdeseve të tepërta, ose planeve lakmitare për t’u ngritur në botë, nën pretekstin e zellit në thirrjen tënde. Nëse të duhet që të bësh tregti ose të punosh me të tjerët, ji vigjilent kundër egoizmit dhe të gjitha gëllënjkave të padrejtësisë. Në të gjitha ndërveprimet e tua me të tjerët, ruhu kundër tundimeve të bisedave boshe dhe të kota. Ruhu edhe nga ata persona që do të tundojnë të inatosesh. Mbaj atë modesti dhe pastërti në të folur që kërkojnë ligjet e dëlirësisë. Nëse bisedon me lajkatuesit, qëndro në gatishmëri kundër krenarisë që fryhet. Nëse bidsedon me ata që të përçmojnë dhe të lëndojnë, forcoje veten kundër krenarisë së paduruar dhe hakmarrëse. Këto gjëra do të jenë të vështira në fillim, në një kohë kur mëkati ka fuqi te ty, por pasi të kesh rrokur një vetëdije të vazhdueshme të rrezikut helmues të secilit prej këtyre mëkateve, zemra jote pa vështirësi do t’i shmangë ato.   Meditimi Kur je vetëm në punët e tua, përmirësoje kohën në meditime praktike dhe të dobishme. Medito mbi mirësinë e pafundme dhe përsosmëritë e Perëndisë; Krishtin dhe shpengimin; Qiellin dhe se sa i padenjë je që do shkosh atje dhe se sa e meriton mjerimin e përjetshëm në Ferr.   Motivi i vetëm Cfarëdo që je duke bërë, me të tjerë apo vetëm, bëje gjithçka për lavdinë e Perëndisë (1 Korintasve 10:31). Përndryshe, është e papranueshme për Perëndinë.   Shpengimi i Kohës Vëri një vlerë të madhe kohës tënde, ji i kujdesshëm që të mos e humbasësh atë, aq shumë sikur të ishe duke humbur para. Mos lejo argëtimet e pavlera, televizioni, e folura boshe, shoqëri jo dobiprurëse, ose gjumi të të grabisë nga koha jote e çmuar. Ki kudes t’i ruhesh atij personi, veprimi ose rrjedhe të jetës që

SI TË KALOSH DITËN ME PERËNDINË Read More »

31 Cilësitë e Një Gruaje të Perëndishme

Djemtë e rinj këshillohen shpesh që të gjejnë dhe të martohen me një “grua të perëndishme”, dhe vajzat e reja inkurajohen që të bëhen “gra të perëndishme.” Por cfarë cilësish specifike ka një “grua e perëndishme” sipas Shkrimit? Cilat janë disa cilësi që Bibla tregon që një grua duhet të ketë? Çfarë cilësish duhet të kërkojë një djalë në gruan e tij të ardhshme? Çfarë cilësish femrërore duhet të rrënjosë babai në vajzat e tij? Këtu janë 31 cilësi: Ajo sillet në mënyrë të hijshme (Fjalët e Urta 11:16) 2. Ajo i do dhe i përqafon fëmijët (Psalmi 113:9, Titi 2:4) 3. Ajo flet me urtësi (Fjalët e Urta 31:26) 4. Ajo ka pjekuri (Fjalët e Urta 11:22) 5. Asaj mund t’i besohet plotësisht nga burri i saj (Fjalët e Urta 31:11) 6. Ajo dëshiron që të jetë shoqëruesi dhe bashkëudhëtari më besnik i burrit të saj dhe njeriu i ngushtë më i besuar (Malakia 2:14) 7. Ajo me gëzim e përqafon faktin që është grua dhe e urren feminizmin (Psalmi 113:9, Romakët 12:9) 8. Ajo e administron shumë mirë shtëpinë e saj (Fjalët e Urta 31:27, Titi 2:5, 1 Tim 5:14) 9. Ajo është e zellshme për të përmbushur cdo gjë që i besohet kujdesit të saj (Fjalët e Urta 31:13, 1 Tim 5:10) 10. Ajo është e vendosur në bindjet dhe dëshirat e saj për të mësuar vajzat më të reja virtytet e feminitetit të perëndishëm nëpërmjet shembullit dhe udhëzimit të saj. (Titi 2:4) 11. Ajo dëshiron dhe inkurajon që burrat të jenë udhëheqës në familjet e tyre, në kishë, dhe në shoqëri. (Isaia 3:12, Efe. 5:23, Titi 1:5-6) 12. Ajo dëshiron të ndërtojë dhe forcojë shtëpinë e saj (Fjalët e Urta 14:1) 13. Ajo dëshiron të rrisë dhe të trajnojë presidentin e ardhshëm, jo TE JETE presidenti i ardhshëm (Fjalët e Urta 31:1, Isaia 3:12) 14. Ajo beson që fëmijët janë një bekim nga Perëndia, jo një barrë (Lip. 7:14, 33:24, 127:3) 15. Ajo ka një frymë të përulur (1 Pjetri 3:4) 16. Ajo sheh, ndjek, dhe respekton burrin e saj si udhëheqësi i shtëpisë (1 Kor. 14:35, Efe. 5:33) 17. Ajo ka një frymë të qetë, dhe i influencon të tjerët përmes sjelljes së perëndishme (1 Pjetri 3:1-2, 4, 1 Tim. 2:12) 18. Ajo dëshiron të jetë një nënë e kombeve, jo udhëheqësja e kombeve (Zanafilla 24:60) 19. Ajo ka një zemër për të hapur shtëpinë e saj për mikpritjen dhe shërbimin ndaj të tjerëve (1 Tim. 5:10) 20. Ajo kujdeset për shenjtorët (1 Tim. 5:10) 21. Ajo është e aftë të veshë familjen e saj dhe të zbukurojë shtëpinë e saj (Fjal. 31:21-22) 22. Ajo dëshiron të modelojë shembujt e grave të shenjta në Shkrim (1 Pjetri 3:5) 23. Ajo ka aftësi për të përgatitur vaktet për familjen e saj dhe të bekojë të tjerët përmes mikpritjes (Fjal. 31:15) 24. Ajo është e aftë të mësojë fëmijët e saj me udhëzime praktike (Fjalët e Urta 31:1, 26, 6:20) 25. Ajo dëshiron të kënaqë burrin e saj dhe t’i bëjë mirë të gjithë jetën e tij (Fjal. 31:12, 1 Kor. 7:34) 26. Ajo është e aftë të administrojë një punë (tregti) nga shtëpia e saj (Fjal. 31:18) 27. Asaj mund t’i besohet për pjekuri dhe mencuri në shpenzime (Fjal. 31:16) 28. Ajo kujdeset për të varfërit dhe nevojtarët (Fjal. 31:20) 29. Ajo e vesh veten me modesti dhe vepra të mira, duke mos dëshiruar të tërheqë ose të hutojë sytë e burrave (1 Pje. 3:3-4, 1 Tim. 2:9-10) 30. Ajo ka një sjellje të dashur dhe ndihmuese (Fjal. 31:26-27) 31. Ajo është e matur: inteligjente, e frytshme, e shkathët, e mencur dhe ka të kuptuar (Fjal. 19:24) Një grua e tillë është e pacmueshme – vlera e saj është shumë më e madhe se ajo e margaritarëve. Burri që gjen një grua të tillë në të vërtetë nuk e meriton një nderim të tillë, ndërkohë që Perëndia derdh mbi të një bekim që vetëm pak do ta gjejnë. Zoti i ndihmoftë bijat dhe gratë tona të bëhen ato që reflektojnë cilësi të tilla të perëndishme, dhe Ai i ndihmoftë burrat që të lavdërojnë, të frymëzojnë, dhe të rrënjosin këto cilësi të perëndishme në to.   Përkthyer nga: http://www.gospelapplied.com/31-qualities-of-a-godly-woman/ Të Gjitha të Drejtat të Rezervuara.  

31 Cilësitë e Një Gruaje të Perëndishme Read More »

I çmuar Zoti Jezus, më lejo . . .

I çmuar Zoti Jezus, më lejo . . . të të njoh më plotësisht, të të besoj më me gjithë zemër, të të shërbej më me zell, të kënaqem me ty më shpesh, të të imitoj më nga afër, të të lartësoj më lart, dhe të tregoj shpëtimin Tënd nga dita në ditë!   Dashuria Jote — është Qielli im, Prania Jote — është kënaqësia ime, dhe Puna Jote — është gëzimi i zemrës sime!   Më lër që çdo ditë . . . të eci me Ty, të punoj për Ty, dhe të të sjell lavdi Ty!   Oh, dërgo Frymën tënde te zemra ime e varfër . . . për të të lartësuar Ty, për të nderuar ty, për t’u bërë i dashur për shpirtin tim!   Më përdor për të sjellë . . . mëkatarët e humbur te kryqi Yt, besimtarët te froni Yt i hirit, dalësit nga rruga në shtegun e bindjes.   Ji. . . fuqia në jetë, ngushëllimi në vdekje, dhe pjesa ime e përjetshme përtej varrit!   Puritani James Smith, “Christ Exalted, Saints Comforted, and Sinners Directed” 1855     Të gjitha të drejtat të rezervuara.    

I çmuar Zoti Jezus, më lejo . . . Read More »