Devocion

Ai çdo gjë e ka bërë mirë!

Ai çdo gjë e ka bërë mirë!                                                                          (Octavius Winslow) “Ai çdo gjë e ka bërë mirë!” Marku 7:37 Po, nga e para te e fundit, nga djepi te varri ynë, nga brengosja më e hershme e bindjes për mëkat, te gëzimi i fundit i faljes së mëkatit, nga toka në qiell — kjo do të jetë dëshmia jonë në të gjithë rrugën që Zoti Perëndia ynë na ka udhëhequr në shkretëtirë: “Ai çdo gjë e ka bërë mirë!” Në providencë dhe në hir, në çdo të vërtetë të Fjalës së Tij, në çdo mësim të dashurisë së Tij, në çdo goditje të thuprës së Tij, në çdo rreze dritë që ka shndritur, në çdo re që ka penguar dritën, në çdo element që ka ëmbëlsuar, në çdo përbërës që ka hidhëruar, në çdo gjë që ka qënë e mistershme, e padepërtueshme, e dhimbshme, dhe përulëse, në çdo gjë që Ai dha, në çdo gjë që Ai mori, kjo dëshmi është për shkak të Tij, dhe kjo mirënjohje përmes kohës dhe përjetësisë: “Ai e ka bërë çdo gjë mirë!” A na ka kthyer në besim përmes hirit të Tij nga një mënyrë që ne e kemi menduar të pamundur? A i ka shkulur me rrënjë të gjitha shpresat tona tokësore? A i ka prishur planet tona dhe na ka bërë të zhgënjehemi me pritshmëritë tona? A na ka mësuar në shkollat më sprovuese, me anë të disiplinës më të ashpër, dhe me mësimët më përulëse për natyrën tonë? A e ka tharë fuqinë tonë me anë të sëmundjes, na ka ulur në varfëri me anë të humbjes, dhe ka shtypur zemrat tona më anë të vuajtjes dhe mjerimit? Dhe a jemi tunduar të thërrasim, “Të gjitha këto gjëra janë kundër meje!” Ah! jo! besimi do të marrë epërsi, dhe ëmbëlsisht do të këndojë: “Unë e di që në çdo gjë që ndodh, Jezusi im i ka bërë të gjitha gjërat mirë!” Të dashur, kështu duhet të jetë, sepse Jezusi nuk mund të bëjë asnjë gjë të gabuar! Studio mënyrën e providencës dhe hirit të Tij me syrin mikoskopik të besimit — shikoji ato në çdo dritë, shqyrtoji ato në detajin e tyre më të hollësishëm, ashtu siç do të bëje me petalet e një luleje ose krahët e një insekti; dhe, oh, çfarë mrekullish, çfarë bukurie, çfarë përshtatje mahnitëse do të vëzhgoje në të gjitha marrjet me ty, nga Zoti ynë i lavdishëm!

Ai çdo gjë e ka bërë mirë! Read More »

Oh sa e çuditshme – që Perëndia duhet të dojë një krimb, një krimb plehu!

Oh sa e çuditshme — që Perëndia duhet të dojë një krimb, një krimb plehu! (Një pjesë nga ditari i James Smith) 28 Gusht 1857. Nëse disa nga kisha ime do të më njihnin më mirë — ata do të më donin më pak! Prapësëprapë Ati im qiellor . . . më njeh mirë, më bën të mira, dhe më do në mënyrë të mrekullueshme! Oh sa e çuditshme — që Perëndia duhet të dojë një krimb, një krimb plehu — një i cili . . . u ngjiz në mëkat, e donte mëkatin, ndihej si në shtëpi në mëkat, dhe me raste ndiente keqardhje që ishte ndaluar nga disa mëkate! Oh nëse Perëndia do të më kishte lënë në veten time — çfarë do të kisha qënë, dhe çfarë do të kisha bërë! Por nga hiri i Perëndisë — Unë “jam ai që jam!” 1 Korintasve 15:10 Me siguri, me siguri, duhet të them, që dashuria dhe urtësia hyjnore kanë planifikuar shtegun tim — nga i pari tek i fundit. Unë jam. . . jashtë Ferrit, rrugës për në Qiell, i përdorur nga Perëndia, i dobishëm për shenjtorët, dhe një bekim për mëkatarët! Oh sa e mrekullueshme, sa e mrekullueshme është kjo!

Oh sa e çuditshme – që Perëndia duhet të dojë një krimb, një krimb plehu! Read More »

Nevojat e mia — Plotësia e Tij!

Nevojat e mia — Plotësia e Tij! Puritani James Meikle, 24 Maj, 1757 I gjithë bollëku është në Krishtin, për t’ju përgjigjur të gjitha nevojave të njerëzve të Tij. Në Krishtin banon e gjithë plotësia e Hyjnisë, që, prej plotësisë së Tij, unë mund të marr të gjitha bekimet shpirtërore!   A e kam shkatërruar veten me anë të mëkatit? Unë kam çlirim nga Ai që është i fuqishëm për të shpëtuar nga mëkati dhe zemërimi!   A po ikën jeta ime — dhe po kalon si një hije? Jezusi është I Lashti i ditëve, dhe vazhdon përjetë!   A janë ditët e mia të shkurtra dhe plot mundime? Jezusi është jeta ime, dhe gëzimi i zemrës sime!   A jam i përbuzur? Jezusi do të jetë kurora ime e lavdisë, dhe diadema e bukurisë!   A jam duke udhëtuar përmes shkretëtirës? Jezusi është shkopi im mbi të cilin mbështetem përgjatë gjithë rrugës!   A jam në udhëtimin e fundit për në shtëpinë time? Jesusi është udhëheqësi im, dhe shpërblyesi im!   A jam një dele? Jezusi është kullota ime e gjelbër!   A jam i uritur dhe i etur? Jezusi është mana ime prej qiellit, dhe që më jep të pi nga uji i jetës!   A jam i lodhur? Jezusi është pushimi dhe përtëritja ime!   A jam i dobët? Jezusi është fuqia ime!   A më është bërë keq? Jezusi është gjykatësi dhe hakmarrësi im!   A jam një ushtar? Jezusi është Kapiteni dhe mburoja ime!   A duhet të luftoj në fushën e betejës? Jezusi është parzmorja ime në ditën e luftës!   A gjendem në errësirë? Jezusi është drita ime!   A kam dyshime? Jezusi është këshilltari im!   A jam i paditur? Jezusi është dituria ime!   A jam fajtor? Jezusi është drejtësimi im!   A jam i pisët? Jezusi është shentjërimi im!   A jam i varfër? Jezusi është margaritari i bukur dhe i paçmueshëm, dhe pasuritë e tij të pamatshme janë rezervuar për mua!   A jam i verbër? Jezusi, dhe asnjë përveç Tij nuk mund të hapë sytë e atij që ka lindur i verbër!   A jam lakuriq? Jezusi ka rroba ta bardha për të mbuluar turpin e lakuriqësisë sime!   A jam në nevojën time më të madhe? Jezusi është ndihma ime e tanishme në kohë mundimesh!   A jam përballë uraganëve të fatkeqësisë? Jezusi është . . . një strehë nga stuhia, lumenjtë e ujit në shkretëtirë, hija e një shkëmbi të madh në një tokë rraskapitëse!   A kam frikë mos mbetem vetëm? Jezusi nuk do të më lërë kurrë, as nuk do të më braktisë!   A më lënë në baltë miqtë dhe vëllezërit? Jezusi është miku që qëndron më afër se një vëlla!   A jam në rrezik nga sëmundja dhe vdekja — ose nga mëkati dhe Satani? Jeta ime është e fshehur me Krishtin në Perëndinë! Kur të shfaqet Ai, unë do të shfaqem me Të — i pavdekshëm në trupin tim, dhe i lavdishëm në shpirtin tim!   A po shqyrtohet rasti im në gjykatën e Qiellit? Atje Jezusi është Avokati im!   A e kam ofenduar Atin? Jezusi është Ndërmjetësi im!   A vuaj në trupin tim, dhe jam i pikëlluar në mendjen time? Jezusi mori të gjitha mjerimet dhe hidhërimet e mia!   A është mendja ime e turbulluar dhe shpirti im nuk ka paqe? Jezusi është Kryeprifti im zemërdhembsur! Ai u tundua në çdo gjë, dhe e di si ti mbështesë ata që tundohen!   A jam i varfër në rrethanat e mia? Jezusi, trashëgimtari i të gjitha gjërave! Megjithëse ishte i pasur, prapësëprapë për hirin tim Ai u bë i varfër — dhe përmes varfërisë së Tij, unë të bëhem i pasur shpirtërisht!   A jam në zi dhe vetmi? Jezusi, miku im më i mirë, nuk mund të vdesë kurrë!   A duhet të vdes dhe të shtrihem në varr? Jezusi ka hequr gjembin e vdekjes, dhe ia hoqi fitoren varrit!   A duhet të kalbem në varr? Jezusi do të jetë ringjallja ime, dhe do të më ngrejë në pavdekësi dhe lumturi!   A do të shkoj te Perëndia dhe në lavdi? Jezusi është rruga ime, dhe do të më pranojë në pallatin e Mbretit të madh, ku do të qëndroj përgjithmonë!   Nevojat e mia janë të shumta — por Plotësia e Tij është pafundësisht më shumë! Vesa e mëngjesit dhe ujërat frytsjellës vadisin tokat, dhe freskojnë brazdat e thara. Por çfarë janë ato, kur krahasohen me oqeanin e pambarimtë të Jezusit? Cfarë është gjithcka që shijoj këtu poshtë në tokë, krahasuar me plotësinë e bollshme me lumturinë Qiellore? Oh! atëhere, si do të plotësohet shpirti im— kur të zotëroj gjithçka këtë pafundësi, në përjetësi!    

Nevojat e mia — Plotësia e Tij! Read More »

Krishti i Lartësuar! – Nga Puritani James Smith, 1855

Nga puritani James Smith, 1855 Nëse shohim krahasimet që janë përdorur nga Fryma e Shenjtë për të përcaktuar Krishtin— ne vëmë re diçka më shumë për bukurinë e Tij. Ai është krahasuar me një NËNË, dhe është thënë që ka më shumë se butësia, mirësia, dhe përkujdesi i një nëne. Shqetësimi për popullin e Tij është i vazhdueshëm, Ai asnjëherë dhe për asnjë moment nuk i humbet ata nga syri, dhe Ai ka dhënë Fjalën e Tij që nuk do t’i harrojë kurrë! Ai është QYTETI i STREHIMIT, me . . .   rrugën e gjërë dhe të hapur,   me portat të hapura plotësisht, dhe   me mirëseardhjen e përzemërt duke pritur çdo mëkatar që afrohet për t’i shpëtuar hakmarrjes! Ai është FORTESA, që trimëron, pajis, dhe siguron të gjithë të burgosurit e shpresës. Ai është SHKËMBI, që strehon dhe rifreskon udhëtarin e sfilitur. Ai është YLLI i MËNGJESIT, që tregon pamje më të shndritshme, dhe udhëheq enën e mëshirës përtej thellësisë së trazuar — te limani i shpengimit dhe sigurisë së përsosur. Ai është DIELLI i DREJTËSISË, ngritja e të cilit . . .   gëzon shtegëtarin e zhytur në errësirë,   gëzon qytetarin e këputur të Qiellit, dhe   krijon bukuri morale dhe frytshmëri në botën tonë. Ai është MOLLA midis pemëve të pyllit . . .   lulet e së cilës janë të bukura,   hija e së cilës është freskuese, dhe   fryti i së cilës është i ëmbël për shijen. Ai është BUKA e JETËS, e cila erdhi nga qielli . . .   duke kënaqur të uriturin,   dukek forcuar të dobtin, dhe   duke i dhënë jetë botës. Ai është GJARPËRI i BRONZTË, që shëron pa vështirësi, menjëherë, dhe përsosmërisht — të gjithë ata që shohin tek Ai me anë të besimit. Ai është UJI i SHPËTIMIT, i cili . . .   pastron të ndyrin,   rifreskon të këputurin, dhe   gëzon qytetin e Perëndisë. Ai është e vetmja RRUGË, që të largon nga mëkati, dënimi, dhe zemërimi — te jeta, shenjtëria, dhe qielli! Ai është KREU, që mendon, planifikon, dhe shkakton për mirëqënien e të gjithë trupit të Tij. Ai është DERA, që të çon te . . .   kullotat e të vërtetës Hyjnore,   privilegjet e Kishës së Tij poshtë,   dhe praninë e lavdishme të Atit të Tij! Ai është THEMELI mbi të cilin të gjithë duhet të ndërtojnë për përjetësinë, dhe i cili është i vetmi që është në gjendje të mbështësë shpresat tona dhe të mbajë shpirtrat tanë— në mes të rrënojës materiale dhe shembjes së botëve! Ai eshte GURI i QOSHES, që unifikon, zbukuron, dhe forcon të gjithë ndërtesën e mëshirës hyjnore. Ai është TEMPULLI, ku Perëndia . . .   takohet me ne,   na pranon, dhe   na jep bekimet e Tij. Ai është ALTARI, që shenjtëron si dhuratën ashtu edhe dhënësin. Ai është HARDHIA, që transmeton jetë, ushqim, dhe frytshmëri te të gjitha dëgët e Tij. Ai është TRËNDAFILI i SHARONIT dhe ZAMBAKU i LUGINËS — erëmirë, i bukur, tërheqës, i parfumuar, dhe i paarritshëm në bukuri dhe hir! Ai është PARARENDËSI, që ka shkuar përpara tufës së Tij . . .   duke hequr pengesat,   duke treguar rrugën, dhe   gati për t’i pranuar ata ndërsa mbarojnë rrugën e tyre. Ai është MIKU . . .   që do në çdo kohë,   mendja e të cilit nuk ndryshon asnjëherë,   dashuria e të cilit nuk ftohet kurrë, dhe   që nuk e shpërfill asnjëherë një mik në vuajtje. Ai është më e madhe, më e mirë, dhe më e lavdishme DHURATE e PERENDISE — duke përfshirë, duke siguruar, dhe duke akorduar — çdo gjë të mirë mbi ata që me sinqeritet e marrin Atë. Ai është I AFËRMI . . .   që shpengon trashëgiminë e humbur,   që çliron të gjithë të afërmit e Tij të varfër nga skllavëria,   dhe emri i të cilit mbahet në famë. Ai është QENGJI i PERËNDISË, që mori, shleu, dhe largoi përgjithmonë — mëkatet e të gjithë atyre që besojnë tek Ai. Ai është LAJMËTARI i BESËLIDHJES, i cili. . .   sjell lajm të mirë nga Perëndia,   mbart të gjitha kërkesat tona te Perëndia, dhe   qëndron gjithmonë si Ndërmjetësues midis nesh dhe Perëndisë. Ai është MARGARITAR me VLERËTËMADHE, ose xhevahiri i paçmueshëm, të cilin . . .   të gjithë ata që e kërkojnë me sinqeritet — e gjejnë,   të gjithë ata që e gjejnë — mund ta marrin, dhe   të gjithë ata që e zotërojnë — janë të pasuruar përgjithmonë! Ai është DOKTORI, i cili . . .   shëron të gjitha sëmundjet shpirtërore,   rikthen çdo pacient në shëndet të përsosur,   dhe derdh mjekim dhe përkujdesje, falas. Ai është SHPËRBLESA, e cila . . .   prokuroi lëshimin tonë,   siguron lirinë tonë, dhe   na ruan nga të shkuarit në humnerë! Ai është DREJTËSIA, e cila . . .   na drejtëson nga të gjitha akuzat,   na jep të drejtën për jetë të përjetshme, dhe   na mundëson të ngrejmë kokat tona me guxim në prezencën e Perëndisë. Ai është E VËRTETA, e cila . . .   ndriçon mendjen,   pastron zemrën, dhe   qeveris jetën. Ai është ZJARRI, i cili . . .   spastron zgjyrën dhe llumin tonë,   shndrit hiret tona, dhe   pastron ndërgjegjet tona nga veprat që meritojnë vdekjen. Ai është BARIU, i cili . . .   njeh çdo dele,   ruan dhe mbron të gjithë tufën, dhe   asnjëherë nuk humbet një qengj, nga aksidentet ose nga kafshët e egra. Ai është KREU i SHPËTIMIT, i cili . . .   mbledh ushtarët e Tij,   stërvit trupat e Tij, dhe   i çon në fitore mbi mëkatin, botën, dhe djallin. Ai është SHKALLA, me anë të së cilës ne . . .   ngrihemi nga kjo tokë,   humbim pamjen e gjërave mishërore, dhe   ngjitemi në prezencën e Perëndisë!

Krishti i Lartësuar! – Nga Puritani James Smith, 1855 Read More »